Noir Epices kokladığım en etkileyici açılışlardan birine sahip. Wow faktör diyip duruyorum ya, işte ondan… Portakal, sardunya (geranium diye geçer. Birçok karakteristik geranium parfümü denediğim için artık son derece tanıdık geliyor) ve hafif gülle açılıyor Noir Epices. Gül ve portakal? Demin bahsettiğim oksimoron hadisesi tamamen bu. Nasıl bu kadar uymuşlar birbirlerine, nasıl bu kadar etkileyici olmayı başarmışlar, hayret verici.

Orta notalara doğru muskat ve tarçın kendini belli etmeye başlıyor. Şaşırtıcıdır ki portakal halen eski yerinde… Derken bir yerlerden karanfil kokusu da geliyor. Tek bir parfümde kullanılmış başka bilindik nota kaldı mı? Aşure mi yaptın Michel?

Sonlara doğru kümülatif olarak ilerleyen notalara odunsuların da eklenmesiyle tam bir cümbüş halini alıyor Noir Epices. Her ne kadar güzel olsa da beni yoran bir parfüm bu... Daha önce bu tarz bir yargım olmamıştı sanırım hiçbir parfüm hakkında.

Noir Epices adı gibi karanlık bir parfüm. Darth Vader’ın çırağı, karanlık taraf portakalı... Portakallı turuncu bir gül.

Noir Epices’ın kalıcılığı da fark edilirliği de son derece başarılı. E içinde bir ben yokum heralde. Olsun o kadar… Cinsiyet ayrımı ise mevcut değil. Ne içindeki portakal kullanımı fazla maskulen ne de gülden dolayı fazla feminen bir koku Noir Epices. Seven alır kullanır rahatlıkla!